ظروف یکبار مصرف2
ظروف پلي استايرن چيست؟
پلياستايرن يک پليمر مصنوعي معطر از مونومر استايرن (يک ماده پتروشيمي) ميباشد که براي ساخت فنجان، بشقاب، کاسه، ظروف غذاي بيرون بر و غيره مورد استفاده قرار ميگيرد. اين ماده به دليل وزن سبکي که دارد که ??% آن را هوا تشکيل داده شناخته شده ميباشد. در حقيقت پلاستیک زیپ دار در گذشته نه چندان دور، ليوانهايي از جنس پلياستايرن بهترين روش براي نوشيدن مايعات گرم محسوب مي شد. پلياستايرن?? سال پيش به عنوان يک عايق ارزان و عالي براي نگه داشتن قهوه داغ مورد استفاده قرار ميگرفت. ليکن از اين ماده بعدها در ظروف يکبار مصرف نيز مورد استفاده قرار گرفت
ظروف يکبار مصرف گياهي چيست؟
ظروف يکبار مصرف گياهي از نشاسته وذرت ساخته شدهاند و همانند ظروف بامبو دوستدار محيط زيست مي باشند. در شرايط مناسب (دما، رطوبت و حضور ميکروب ها)، محصولات ظرف پلاستیکی درب دار به زيست تا ? ماه در طبيعت تجزيه مي شوند. اين محصولات تبديل به هوموسهاي غير سمي شده که ميتوان از آنها به عنوان کود استفاده شود. ظروف يکبار مصرف گياهي به زيست از نشاسته ذرت ساخته ميشوند و در نهايت در دستگاههاي مختلف فرمينگ تبديل به ظروف گياهي در اشکال مختلف ميشوند
استفاده از ظروف يك بار مصرف گياهي را به دليل برخورداري از مزاياي خوب سلامت به تمامي خانواده هاتوصيه مي كنند. زمان برگشت ظروف پلاستيكي يك بار مصرف به طبيعت ??? تا???سال طول مي كشد، اما اين زمان براي ظروف يك بار مصرف گياهي پنج تا شش ماه بدون هيچ آسيب زيست محيطي است.
اين ظروف عاري از هر گونه اثرات مضر و عكس العمل هاي شيميايي در تماس با مايعات و غذاهاي داغ و مقاوم در برابر حرارت است كه باعث بروز بيماريهاي عصبي و خوني مي شود. ارتقاي ايمني و سازش با محيط زيست از جمله علل اصلي ترغيب و تشويق مصرف كنندگان به تهيه اين ظروف است.
توصيه وزارت بهداشت
وزارت بهداشت هم در راستاي تامين و حفظ و ارتقاي سلامت جامعه بر استفاده از ظروف يکبار مصرف گياهي كه داراي مجوز قانوني لازم از اين وزارتخانه است، تاكيد كرد. به گزارش وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي، ظروف يكبار مصرف گياهي (بر پايه نشاسته ذرت يا گندم) كه بتازگي در كشور توليد شده، هيچ مشكلي براي سلامتي استفادهكنندگان ايجاد نميكند و به دليل طبيعي بودن پليمرهاي آن، زيست تجزيهپذير بوده و باعث تخريب محيط زيست نيز نميشود. سفره یکبار مصرف ارزان قیمت وليد ظروف گياهي به دهه 1970 بازميگردد اما در نهايت آمريکاييها در سال 2002 موفق به توليد انبوه پليمرهاي گياهي شدند و از بهمن ماه 86 محققان ايراني موفق به توليد اين پليمرها شدند و نام ايران بهعنوان پنجمين کشور در دنيا که صاحب اين فناوري است، ثبت شد.